Dollar blijft dominant, maar verliest terrein als reserve

In dit artikel:

In het afgelopen decennium is het aandeel van de Amerikaanse dollar in de internationale reserves duidelijk gekrompen: van ongeveer 57% eind 2016 naar circa 40% eind 2025. De dollar blijft wel veruit de belangrijkste reservemunt, maar de euro volgt op afstand met 14% eind 2025. Minder gebruikelijke valutaën nemen een groeiend, maar nog klein deel (rond 4%) voor hun rekening.

De Chinese renminbi werd sinds 2016 door het IMF opgenomen in het mandje van belangrijke valuta, maar dat heeft nog niet geleid tot een brede verschuiving van reserves naar de Chinese munt. De reden dat de VS minder behoefte heeft aan grote valutareserves is dat de dollar wereldwijd dominant is in handelstransacties (zoals oliehandel), waardoor de Amerikaanse overheid normaal gesproken weinig hoeft in te grijpen om haar munt te steunen; de VS zelf houdt vooral euro’s en yens aan, waarbij het aandeel euro’s in haar reserves steeg van 59% (2016) naar 69% (2025).

Naast verschuivingen tussen valuta speelt substitutie naar andere activa: goudvoorraad bij centrale banken groeide van circa 30.500 ton in 2009 naar iets meer dan 36.500 ton eind 2025 (een plus van ~20%). Door zowel aankopen door landen als een sterke prijsstijging is goud sinds begin 2024 de op één na grootste component van wereldwijde reserves geworden, met een aandeel van ongeveer 25% eind 2025, vooral gewaardeerd als waardeopslag en veilig toevluchtsoord bij systeemrisico’s.