'Economen mogen duidelijker zijn over wat ze denken dat het juiste is'

In dit artikel:

Henry Abbink verruilde zijn baan als onderzoeker bij het Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt in Maastricht voor een fellowship bij The School for Moral Ambition, mede opgericht door Rutger Bregman. Via die fellowship werkt hij nu in Brussel bij het Smoke Free Partnership aan Europees tabaksbeleid.

De overstap kwam voort uit zijn wens om directer bij te dragen aan oplossingen met grote maatschappelijke impact. Volgens Abbink is daar bij tabaksbeleid veel ruimte voor: over de schadelijkheid van tabak en effectieve maatregelen bestaat brede wetenschappelijke consensus, maar de tabaksindustrie voert een actieve lobby en krijgt in Brussel relatief weinig tegengas. Hij maakt onder meer een infographic over Europees tabaksbeleid en bespreekt die met Europarlementariërs, omdat Europese maatregelen volgens hem anders onvoldoende aandacht krijgen.

Abbink wijst erop dat preventie structureel minder geld en aandacht krijgt dan bijvoorbeeld de ontwikkeling van medicijnen. De baten van preventie worden pas jaren later zichtbaar, terwijl nieuwe medicijnen een duidelijker verdienmodel hebben. Zijn ervaring met data en onderzoek helpt hem nog steeds, vooral bij het vertalen van wetenschappelijke resultaten naar concrete beleidsadviezen. Eerder schreef hij mee aan amendementen voor het D66-programma over roken en tabak; de verhoging van de minimumleeftijd voor tabak van 18 naar 21 jaar werd later opgenomen in het coalitieakkoord.

Hij roept wetenschappers op actiever contact te zoeken met politici in plaats van te verwachten dat beleidsmakers kennis zelf ophalen. Onderzoekers kunnen volgens hem meer maatschappelijke invloed hebben door relevante onderwerpen te kiezen, resultaten helder samen te vatten en aanbevelingen rechtstreeks onder de aandacht te brengen. Daarbij moeten ze wetenschappelijke normen bewaken, feiten en meningen scheiden en erkennen dat ook de keuze van een onderzoeksonderwerp nooit volledig neutraal is.