Moet Lagarde stoppen bij de ECB om in eigen land de euro te redden?

In dit artikel:

Klaas Knot, de voormalige president van De Nederlandsche Bank, wordt genoemd als mogelijke opvolger van Christine Lagarde als president van de Europese Centrale Bank. De speculatie over de topfunctie komt op gang nadat Lagarde in een interview met de Franse zakenkrant Les Echos de deur op een kier zette voor een vertrek, omdat zij mogelijk een rol wil spelen in de Franse presidentsverkiezingen van volgend jaar.

De timing is gevoelig: Lagarde’s termijn loopt sowieso tot oktober 2027, maar haar mogelijke overstap naar de Franse politiek voedt de discussie over wie de ECB straks moet leiden. Daarbij speelt niet alleen deskundigheid een rol, maar ook politieke evenwichten tussen eurolanden. Het idee leeft dat een land met relatief gezonde overheidsfinanciën, zoals Nederland, nu een kansrijk profiel heeft voor de functie.

Toch is Knot niet de enige kandidaat. De belangrijkste favoriet lijkt de Spanjaard Pablo Hernández de Cos, topman van de Bank for International Settlements, die bekendstaat als gematigd in het rentebeleid. Mocht de eurozone juist een striktere bewaker van de inflatie willen, dan komt de Duitse Bundesbank-president Joachim Nagel in beeld. Zijn kansen worden echter verkleind door gevoeligheden rond Duitse invloed en doordat Duitsland al andere belangrijke posten in de EU bezet. Ook ECB-bestuurder Isabel Schnabel geldt als serieuze naam.

De kern van het verhaal is dat de strijd om het ECB-presidentschap niet alleen draait om monetaire kennis, maar ook om geopolitiek, nationale verhoudingen en de vraag welk soort leider de eurolanden in deze fase willen hebben.