Onderwijsproductiviteit verschilt naar gekozen kwaliteitsmaatstaf
In dit artikel:
Onderwijsproductiviteit is niet eenduidig te meten. Een berekening op basis van onderwijsuitgaven en leerlingenaantallen kan productiviteitswinst suggereren wanneer klassen groter worden, zonder rekening te houden met de onderwijskwaliteit. Daarom zijn ook PISA-scores voor lezen, wiskunde en natuurwetenschappen en het schoolplezier uit het HBSC-onderzoek gebruikt als kwaliteitsindicatoren.
Tot ongeveer 2014 geven de verschillende meetmethoden een vergelijkbaar beeld. Daarna daalt de productiviteit volgens alle methoden, maar sterker wanneer kwaliteit wordt meegewogen. In 2019 lag de index zonder kwaliteitscorrectie ongeveer op het niveau van 2010. Met een correctie voor kennisdoelen was de productiviteit circa 4 procent lager en met bredere doelen, waaronder schoolplezier, ongeveer 6 procent lager.
De uitkomsten moeten voorzichtig worden geïnterpreteerd. Het is onduidelijk waardoor de omslag rond 2014 ontstond en ook factoren buiten het onderwijs, zoals coronasluitingen, kunnen invloed hebben. Bovendien ontbreken voor doelen als burgerschap, persoonsvorming, welzijn en kansengelijkheid vaak betrouwbare langjarige indicatoren. De productiviteitscijfers hangen daardoor sterk af van de gekozen doelen en meetmethode.
Vandaag Inside: Vliegtuigen in VS moeten aan de grond blijven, Raymond Mens reageert: 'Een ongekende situatie'