Promotie: Annebeth Roor-Wubs

In dit artikel:

In mijn proefschrift onderzoek ik waarom gesprekken over duurzaam beleggen soms vastlopen, zelfs tussen professionals die hetzelfde doel hebben. Op basis van interviews en documenten binnen een institutionele belegger (een pensioenuitvoerder) identificeer ik drie dominante denkkaders die bepalen hoe medewerkers duurzaamheid interpreteren en toepassen.

- Het businesscase-frame bekijkt duurzaamheid vooral als financieel risico en kans, werkt pragmatisch en stelt vooral stapsgewijze maatregelen voor.
- Het paradoxale frame benadrukt spanningen tussen rendement en duurzaamheid, ziet veel dilemma’s en hanteert een voorzichtige, afwegende benadering.
- Het duurzaamheidscase-frame gaat ervan uit dat maatschappelijke impact en rendement hand in hand kunnen gaan en zoekt proactieve, vernieuwende oplossingen.

Belangrijkste conclusie: deze perspectieven vullen elkaar aan in plaats van elkaar uit te sluiten, maar miscommunicatie over welk frame iemand hanteert blokkeert samenwerking. Praktische aanbevelingen zijn onder meer het expliciet bespreken van frames, bewuste diversiteit in teams, gerichte trainingen en een managementstijl die ruimte laat voor verschillende interpretaties terwijl ze het beleid goed uitlegt. Daardoor kan duurzaamheid effectiever worden geïntegreerd in beleggingsbeleid.