Vooral particuliere investeerders splitsen woningen

In dit artikel:

Woningsplitsen wordt in Nederland gezien als een manier om de bestaande woningvoorraad beter te benutten, vooral op plekken met hoge vraag van kleinere huishoudens en weinig ruimte voor nieuwbouw. Analyse van splitsingen tussen 2020 en 2025 laat zien dat het merendeel van de gesplitste woningen voor en na de ingreep hetzelfde type eigenaar heeft gehouden.

Particuliere investeerders spelen de hoofdrol: meer dan de helft van de gesplitste woningen bleef bij hen in bezit, en binnen deze groep vinden de meeste splitsingen plaats. Het gaat vooral om relatief kleine particuliere beleggers; hun woningen worden vaker gesplitst dan je op grond van hun aandeel in de totale voorraad zou verwachten. Voor particuliere kopers geldt eveneens dat ze vaak betrokken zijn bij splitsingen, maar ook hier veranderen eigendomsvormen zelden.

Woningcorporaties en institutionele beleggers zijn veel minder actief in woningsplitsing; wanneer zij splitsen, verandert het eigendomstype meestal niet. Omdat particuliere investeerders echter in aantal afnemen, suggereert de analyse dat het tempo van woningsplitsingen in de toekomst kan dalen tenzij andere eigenaren of beleid dit deels opvangen.

Kort samengevat: splitsingen leveren potentieel extra woonunits, maar de praktijk is sterk geconcentreerd bij kleine particuliere beleggers en leidt nauwelijks tot verschuivingen in eigendom—een ontwikkeling die de mogelijkheid tot opschaling van deze maatregel kan beperken.