Weerbaarheid begint op de arbeidsmarkt

In dit artikel:

Een weerbare samenleving begint volgens deze bijdrage niet bij meer regels of technologie, maar bij burgers die elkaar vertrouwen, zich verbonden voelen en bereid zijn om in een crisis iets voor anderen te doen. Die houding ontstaat niet vanzelf: mensen moeten ervaren dat ze eerlijk worden behandeld en echte kansen krijgen, anders groeit eerder wantrouwen dan solidariteit.

De auteur legt de nadruk op de arbeidsmarkt als belangrijkste plek waar die weerbaarheid wordt gevormd. Op werk leren mensen samenwerken met uiteenlopende collega’s, sociale netwerken opbouwen en omgaan met verschil. Niet alleen buurtinitiatieven of verenigingen, maar juist de dagelijkse werkvloer bepaalt volgens dit betoog of mensen zich ontwikkelen tot betrokken burgers of vooral tot uitvoerders die opdrachten volgen.

Daarom moet werk niet alleen worden beoordeeld op efficiëntie of winst voor werkgevers, maar ook op wat het bijdraagt aan karaktervorming, samenwerking en probleemoplossend vermogen. Die vraag wordt urgenter door de opkomst van AI: als werknemers steeds afhankelijker worden van apps en systemen, verliezen ze mogelijk kennis, zelfstandigheid en de kans om zich breed te ontwikkelen. Werkgevers, vakbonden en wetgevers moeten daarom zorgen voor banen die mensen sterker maken in plaats van kleiner.